ខាងក្រោមនេះ ជាផ្នែកដែលកខ្វក់បំផុតទាំង ៤ របស់មាន់ វាប្រដូចទៅនឹងរោងចក្រផលិតជាតិពុល ដែលមនុស្សមិនគួរបរិភោគទាល់តែសោះ។
សាច់មាន់ គឺជាមុខម្ហូបដែលធ្លាប់ដឹង និងមានតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភខ្ពស់ ដូច្នេះវាតែងតែលេចឡើងក្នុងពិធីជប់លៀង ឬអាហារប្រចាំថ្ងៃរបស់គ្រួសារជាច្រើន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ផ្នែកជាច្រើននៃសាច់មាន់គឺកខ្វក់ខ្លាំង និងអាចបង្កជាតិពុលដល់សុខភាពមនុស្ស ប្រសិនបើបរិភោគក្នុងបរិមាណច្រើន។
ផ្នែកកខ្វក់ និង “គ្រោះថ្នាក់ខ្លាំង”
យោងតាមអ្នកជំនាញផ្នែកអាហារូបត្ថម្ភ សាច់មាន់ គឺជាអាហារដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ ជាមួយនឹងតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភខ្ពស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មាន់ណាដែលចម្អិនមិនទាន់ឆ្អិន បង្កហានិភ័យសុវត្ថិភាពអាហារខ្ពស់។ ការស្ទាបស្ទង់បង្ហាញថា មាន់ដែលចិញ្ចឹមតាមវិធីស៊ីចំណីធម្មជាតិមានផ្ទុកនូវពពួក helminths ច្រើន។ ជាពិសេស helminths ភាគច្រើនជាប៉ារ៉ាស៊ីតនៅក្នុងពោះវៀន ក និងភ្នែកមាន់។ ដូច្នេះហើយ យើងត្រូវចម្អិនសាច់មាន់មុនពេលទទួលទាន ដើម្បីកុំឱ្យបាក់តេរីចូលក្នុងខ្លួន។
លើសពីនេះ ផ្នែកនៃមាន់ដូចជា គូទមាន់ ក និងស្បែកមាន់ គឺជាផ្នែកដែលមានកូនកណ្តុរច្រើន ដែលបាក់តេរីប្រមូលផ្តុំបានយ៉ាងងាយ ប្រសិនបើបរិភោគច្រើន វានឹងមិនផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់សុខភាពឡើយ។
១. កញ្ចូញមាន់ ( គូទមាន់ )
កញ្ចូញមាន់ គឺជាកន្លែងប្រមូលផ្តុំនៃសារធាតុរាវ lymphatic ដែលមានផ្ទុក macrophages ។ សមត្ថភាពរបស់កោសិកានេះក្នុងការស៊ីបាក់តេរី គឺអាក្រក់ ប៉ុន្តែវាមិនអាចរំលាយបាក់តេរី និងជាតិពុលទាំងនេះបានទេ។ ដូច្នេះកញ្ចូញមាន់ ប្រៀបដូចជាអាងស្តុកទឹកសម្រាប់បាក់តេរី។ បន្ទាប់ពីចូលទៅក្នុងខ្លួន បាក់តេរី និងជាតិពុលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាព ថែមទាំងបង្កជាមហារីកទៀតផង។
២. កមាន់
ដូចជាផុនតូ ផ្នែក subcutaneous នៃករបស់មាន់មានក្រពេញកូនកណ្តុរ។ ពេលញុំាសាច់មាន់ ក្រពេញទាំងនោះ នឹងចូលទៅក្នុងផ្លូវរំលាយអាហារ ហើយបង្កជាជំងឺគ្រោះថ្នាក់ជាច្រើនដល់មនុស្ស។ ដូច្នេះ យើងគួរកំណត់ការញ៉ាំសាច់មាន់។
៣. ស្បែកមាន់
នេះគឺជាផ្នែកដែលមានកូលេស្តេរ៉ុល និងបាក់តេរីដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់បំផុតរបស់សាច់មាន់។ ជាពិសេសជាមួយសាច់មាន់អាំង កូលេស្តេរ៉ុលដែលមាននៅក្នុងវានឹងមានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងដល់សុខភាព នៅពេលដែលពួកវាត្រូវបានបំប្លែងទៅជាសារធាតុបង្កជំងឺ ដោយសារកាតាលីករនៃសីតុណ្ហភាពខ្ពស់។
ក្រៅពីនេះ ការបរិភោគស្បែកមាន់ ធ្វើឱ្យខ្លាញ់ក្នុងឈាមកើនឡើង។ នៅក្រោមស្បែកមាន់មានផ្ទុកបាក់តេរី និងប៉ារ៉ាស៊ីតយ៉ាងច្រើន។ ដូច្នេះហើយ ពេលញុំាសាច់មាន់ គួរតែយកស្បែកចេញ ហើយដាច់ខាតកុំច្រោះស្បែកមាន់ ដើម្បីកែច្នៃជាចានផ្សេងទៀត។
៤. គ្រឿងក្នុងមាន់
គ្រឿងក្នុង គឺជាផ្នែកដ៏កខ្វក់បំផុតនៃសាច់មាន់។ សរីរាង្គមួយចំនួនដូចជា ថ្លើម សួត លំពែង អាចមានផ្ទុកសារធាតុពុលយ៉ាងច្រើន ដូច្នេះការទទួលទានច្រើនពេក គឺមិនល្អសម្រាប់សុខភាពនោះទេ។ លើសពីនេះ សរីរាង្គមាន់ក៏មានផ្ទុកសារធាតុ purines ច្រើនផងដែរ ប្រសិនបើទទួលទានជាប្រចាំនឹងបង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺរលាកសន្លាក់ហ្គោដ៕
ប្រភព ៖ Phunutoday / Knongsrok