ការទទួលទានអាហារខាងក្រោមនេះច្រើនពេក នឹងរារាំងដល់ការស្រូបយកជាតិកាល់ស្យូមរបស់រាងកាយ បណ្តាលឱ្យមានជំងឺពុកឆ្អឹង។
កាល់ស្យូមជាសារធាតុមិនអាចខ្វះបានក្នុងការជួយឱ្យអ្នកមានឆ្អឹង និងសន្លាក់រឹងមាំ។ វាក៏ជួយឱ្យសាច់ដុំ និងសរសៃប្រសាទធ្វើការយ៉ាងរលូនផងដែរ។ ដើម្បីរក្សាឆ្អឹង និងសន្លាក់ឱ្យមានសុខភាពល្អ អ្នកត្រូវទទួលជាតិកាល់ស្យូមឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ប្រភពសំខាន់នៃជាតិកាល់ស្យូមដែលរាងកាយស្រូបយក គឺតាមរយៈអាហារដែលយើងញុំាជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មិនមែនអាហារទាំងអស់សុទ្ធតែមានប្រយោជន៍សម្រាប់ឆ្អឹង និងសន្លាក់នោះទេ។ មានអាហារដែលញុំាច្រើន និងបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ឆ្អឹង បង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺពុកឆ្អឹង និងរារាំងការបឺតស្រូបជាតិកាល់ស្យូម។
១. អាហារដែលមានអំបិលច្រើន
ផ្លែប៉េស ប៉េងប៉ោះអំបិល អាហារសម្រន់មួយចំនួន … គឺជាអាហារដែលយើងបរិភោគជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដែលមានបរិមាណអំបិលច្រើនគួរសម។ អ្នកជំនាញផ្នែក endocrinologist Felicia Cosma (សាស្ត្រាចារ្យផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រនៅសាកលវិទ្យាល័យ Columbia ក្នុងទីក្រុង New York) បាននិយាយថា “ការញុំាប្រៃកាន់តែច្រើន កាល់ស្យូមរបស់អ្នកនឹងបាត់បង់លឿនជាងមុន ព្រោះអំបិលជាមូលហេតុនៃការបញ្ចេញជាតិកាល់ស្យូមច្រើនពេកតាមរយៈតម្រងនោម”។
យោងតាមអនុសាសន៍របស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) មនុស្សពេញវ័យគួរទទួលទានអំបិលត្រឹមតែ ៥ ក្រាមក្នុងមួយថ្ងៃ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បរិមាណអំបិលដែលមនុស្សប្រើប្រាស់សព្វថ្ងៃនេះ គឺស្ទើរតែពីរដងនៃបរិមាណដែលបានណែនាំ។
២. ភេសជ្ជៈ
វេជ្ជបណ្ឌិត Felicia Cosma ក៏វាយតម្លៃភេសជ្ជៈជាអាហារមួយក្នុងចំណោមអាហារដែលមានឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានលើឆ្អឹង។ ការផឹកភេសជ្ជៈដែលមានជាតិកាបូនច្រើនត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងការថយចុះនៃដង់ស៊ីតេឆ្អឹង បង្កើនហានិភ័យនៃការបាក់ឆ្អឹង។
៣. កាហ្វេ
កាហ្វេមានផ្ទុកជាតិកាហ្វេអ៊ីនច្រើន ដែលជួយឱ្យយើងមានការប្រុងប្រយ័ត្ន និងផ្តោតអារម្មណ៍ក្នុងការងារ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការទទួលទានជាតិកាហ្វេអ៊ីនច្រើនពេក អាចប៉ះពាល់ដល់ការស្រូបយកជាតិកាល់ស្យូមក្នុងកម្រិតជាក់លាក់មួយ។ លើសពីនេះ វាក៏ជួយពន្លឿនការបាត់បង់ជាតិកាល់ស្យូមក្នុងឆ្អឹងផងដែរ។
ជាតិកាហ្វេអ៊ីនមានលក្ខណៈសម្បត្តិរំញោច មិនត្រឹមតែរក្សាប្រព័ន្ធប្រសាទកណ្តាលរបស់មនុស្សឱ្យស្ថិតក្នុងស្ថានភាពនៃភាពរីករាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយជម្រុញដល់ការស្ទះសរសៃឈាមផងដែរ។ នៅពេលដែលសរសៃឈាមរួមតូច បរិមាណទឹកនោមក្នុងរាងកាយកើនឡើង។ នៅពេលនោះ កាល់ស្យូមក្នុងទឹកនោមក៏កើនឡើង ហើយត្រូវបានបញ្ចេញនៅខាងក្រៅ។
៤. អាហារដែលមានជាតិខ្លាញ់
សាច់ខ្លាញ់ ខ្លាញ់សត្វ ស្បែកសត្វ ជាពិសេសសាច់ជ្រូក សាច់មាន់ ឬស្បែកទា មានបរិមាណខ្លាញ់សត្វច្រើន។
អាហារទាំងនេះមានជាតិខ្លាញ់ខ្ពស់ និងមានជាតិកាល់ស្យូមទាប។ លើសពីនេះទៅទៀត ស្រទាប់ខ្លាញ់ក្រោមស្បែកមានផ្ទុកនូវកូឡេស្តេរ៉ុល និងអាស៊ីតខ្លាញ់ច្រើន។ ប្រសិនបើទទួលទានច្រើនពេកនឹងប៉ះពាល់ដល់ដំណើរការនៃការបាត់បង់ជាតិកាល់ស្យូមនៅក្នុងខ្លួន។ លើសពីនេះទៅទៀត វាក៏ជាពិរុទ្ធដែលបង្កឱ្យកើតជំងឺសរសៃឈាមបេះដូង ធាត់ ។
៥. អាហារដែលមានអាស៊ីត oxalic ខ្ពស់
អាស៊ីត Oxalic គឺជាអាស៊ីតសរីរាង្គដ៏រឹងមាំមួយប្រហែល 10,000 ដងខ្លាំងជាងអាស៊ីតអាសេទិក។ នៅក្រោមលក្ខខណ្ឌធម្មតា អាស៊ីត oxalic មានក្នុងទម្រង់ជាគ្រីស្តាល់ ងាយរលាយក្នុងទឹក ដើម្បីបង្កើតជាដំណោះស្រាយគ្មានពណ៌ ជាមួយនឹងរសជាតិជូរ។
អាស៊ីត Oxalic មានវត្តមានតាមធម្មជាតិនៅក្នុងអាហារមួយចំនួនដូចជា ដំឡូងមី ស្ពៃក្តោបទឹក ពន្លកឫស្សី ផ្កាខាត់ណាខៀវ សាឡាត់ ទំពាំងបារាំង ដំឡូងបារាំង ពងមាន់ ស្ពៃ…។
នៅពេលដែលអាស៊ីត oxalic ជួបជាមួយកាល់ស្យូម វានឹងបង្កើតប្រតិកម្មទឹកភ្លៀង ដើម្បីបង្កើតជាអំបិលកាល់ស្យូមក្នុងទម្រង់រឹង។ អំបិលកាល់ស្យូមនេះពិបាករំលាយក្នុងក្រពះ និងពោះវៀន កាត់បន្ថយសមត្ថភាពស្រូបយកជាតិកាល់ស្យូម ធ្វើឱ្យខ្វះជាតិកាល់ស្យូម៕
ប្រភព ៖ Phunutoday / Knongsrok